ویکتورهوگو

نمیخندد، توی هیچ کدام از عکس‌هایش. توی بیشترشان چه دستش را زیر چانه زده باشد چه نه، یک نگاه غمگینی دارد این مرد... شکل پاپانوئل‌های غمگین است

اصلا؛ شکل پاپانوئل‌های مهربانی که میدانند دنیا مثل قصه‌ها مهربان و رویایی نیست؛ مخصوصا برای کوزت‌ها یا گوژپشت‌ها...

توی عکس‌هایش همان شکلی است که باید باشد؛ شبیه مردی که یک عمر مبارزه کرده، تبعید شده، شعر سروده و رمان نوشته و بعد خسته از این همه زندگی زل زده به دوربین...

حسنا

گودزیلامون یه بسته چیپسو گرفته بود دستش داشت می خورد
بهش گفتم خاله داری چیپس میخوری؟
میگه: عه خاله از کجا فهمیدی؟ خیلی باهوشیاااااا
اصن برام مهم نیس ک عین سوسک لهم کرد، میخاستم عوضی تارف کنه بهم...

شصت و شیش

خوشبخت باشید...همان باشید که میخواهید. اگر دیگران آن را دوست ندارند، بگذارید نداشته باشند. خوشبختی یک انتخاب است. زندگی، راضی نگه داشتن همه نیست.

شصت و پنج

کاش بدانی هر تبی ، تب عشق نیست ، گاهی وقتا بعضی تب ها از عفونت هوسه !

شصت و چاهار

یه وضعی شده !

این شبا ، ساعتای ده... ده و نیم به ساعت نگا میکنم میبینم ، هنوز 7 !!!

شصت و سه

بیشتر اوقات... اما... حوصله ی اثباتشو ندارم !

شصت و یک

خواهر چاهارمم اسمش آمنه ست خب...! 6 آذر هم بازیکنای پرسپولیس و آث میلان رفتن از شیرخوارگاه " آمنه " تو تهران دیدن کردن. حالا آبجیم میگه :

این وسط هر کی این خبر و بشنوه و یاد من نیوفته... خره !!! :o