چقدر حقیرند مردمانی که نه جرات دوست داشتن دارند نه اراده ی دوست نداشتن و نه لیاقت دوست داشته شدن، با این حال مدام شعر عاشقانه میخوانند...
بعضی وقتا توی جمع، جوری ساکت میشینم که اگه به حال خودم بذارن میرم رو اسکیرین سیور !
در دنـیــایـی کـه حـتـی روزی
روح خـودم هـم تـرکـم مـیـکـنـد
هـیـچ انـتـظـاری از دیـگـرآن نـیـسـت . . . !